بمب تزار-قوی ترین سلاح آزمایش شده توسط بشر

نوعی از ‌ های هسته‌ای، بخش عمده‌ی انرژی خود را از واکنش‌های «همجوشی هسته‌ای» (Nuclear Fusion) به‌دست می‌آورند. این ‌های همجوشی عموما با نام «‌های گرماهسته‌ای» (Thermonuclear Weapons)‌ یا در اصطلاح محاوره‌ای «بمب‌ های هیدروژنی» (Hydrogen Bomb)، یا به‌اختصار «بمب اتمی نوع H» شناخته می‌شوند؛

قوی ترین سلاح آزمایش شده توسط بشر

چراکه واکنش‌های همجوشی آن‌ها بین ایزوتوپ‌های عنصر هیدروژن شکل می‌گیرد. در مقایسه با بمب‌ های اتمی، ساخت بمب هیدروژنی به فناوری پیشرفته‌تری نیاز دارد و قدرت تخریبش هم به‌مراتب بیشتر است. همان‌طور که از شکافته شدن هسته‌های سنگین (شکافت هسته‌ای) انرژی عظیمی حاصل می‌شود، از پیوند هسته‌های سبک هم می‌توان انرژی بیشتری به‌دست آورد. در هر دو حالت، هسته‌هایی با جرم متوسط به‌وجود می‌آید که جرم آن‌ها کمتر از جرم اولیه‌ای است که برای تشکیل‌شان به کار رفته است.
نکته‌ی مهم این است که حتی سلاح‌های همجوشی، بخشی از انرژی خود را از فرآیند شکافت هسته‌ای به‌دست می‌آورند. دلیل این امر آن است که واکنش شکافت به‌عنوان «ماشه»ی آغازگر واکنش‌های همجوشی عمل می‌‌کند و واکنش‌های همجوشی نیز به‌نوبه‌ی خود، باعث آغاز واکنش‌های شکافتی اضافه‌ای می‌شوند. به همین دلیل، بمب‌های گرماهسته‌ای، انرژی بسیار بیشتری از بمب‌ های هسته‌ای تک‌مرحله‌ای آزاد می‌کنند. نخستین این نوع بمب در سال ۱۹۵۲ (۱۳۳۱) به‌دست انجام شد. یک سال بعد، نیز این بمب را ساخت و در سال‌‌های بعد از آن، انگلیس، و چین هم اقدام به تولید و آزمایشش کردند. امروزه تقریبا تمام بمب‌های هسته‌ای این پنج کشور که در حالت عملیاتی و فعال قرار دارد، از این نوع است؛ چراکه بازدهی بسیار بیشتری نسبت به بمب‌های اتمی نوع A دارد. بمب مشهور «تزار» (با نام اصلی «AN602») به‌عنوان قوی‌ترین سلاح هسته‌ای آزمایش‌شده تا به امروز هم از نوع بمب هیدروژنی بوده است. این بمب به‌دست اتحاد جماهیر شوروی طراحی شد و بازدهی‌اش را حدود ۱۰۰ مگاتُن تی‌ان‌تی تخمین زده‌اند(البته برای کاهش ذرات رادیواکتیو ناشی از ، عملکرد واقعی بمب در آزمایش به حدود پنجاه مگاتن محدود شده بود).

قوی ترین سلاح آزمایش شده توسط بشر

واحد مطالعات و پژوهش های علمی تله چن

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی: