پرنده امید

پرنده امید

” پرندۀ امید “

امید پرنده ای است
که بر شاخۀ درخت روح فرود می آید
و نغمه های بی کلام می خواند
و هیچ گاه از خواندن باز نمی ایستد.
آوایش، در بادهای سخت، خوش به گوش می رسد
و چه طوفان سهمگینی است
آن که بتواند این پرندۀ کوچک را رمیده کند
پرنده ای که چه بسیار دل ها را گرم کرده است.
من در سردترین سرزمین ها آواز او را شنیده ام
و در غریب ترین دریاها
اما هیچ گاه حتی در منتهای گرسنگی
از من درخواست خرده نانی نکرده است
امیلی دیکنسون

” Hope is the thing with feathers ”
Hope is the thing with feathers
That perches in the soul,
And sings the tune without the words,
And never stops at all,
And sweetest in the Gale is heard;
And sore must be the storm
That could abash the little bird
That kept so many warm.
I’ve heard it in the chillest land,
And on the strangest Sea;
Yet, never, in Extremity,
It asked a crumb of me.
Emily Dickenson
برگرفته از کتاب ” در قلمرو زرین ”
ترجمۀ حسین الهی قمشه ای