از روزه یاری بجوییم

بیشتر مردمان از نماز و روزه یارى نمى طلبند و بهره اى نمى گیرند  بلکه آن را به صورت یک عادت و سنت به جاى مى آورند و به بردن ثوابى و انجام فریضه اى دل خوش دارند.

در صورتى که نماز مى تواند کشتى عظیمى گردد که شخص را در دریاى زندگى در وسط جامعه از طوفانها و گردابها حفظ کند.

و روزه مى تواند شخص را بر نفس خویش توانا کند، زیرا وقتى نفس موقتا به فرمان الهى از حلال پرهیز مى کند قوت پرهیز در او افزون مى شود تا در مواجهه با حرام آن قدرت را بکار گیرد.

دیگر آنکه شخص با این پرهیز، قدر نعمتها را بیشتر خواهد دانست و هنگام برخوردارى لذت بیشتر خواهد برد.

سوم آنکه با محرومان و مسکینان همدرد مى شود و تجربه گرسنگى و محرومیت بر آگاهى و توسعه وجودى شخص مؤثر است.

چهارم اینکه اگر بیش از یک میلیارد مسلمان تنها دویست میلیون نفر در ماه رمضان روزه واقعى بگیرند ، بدین معنى که یک وعده غذاى خود را بکاهند ، مصرف غذا به قدر شش میلیارد وعده در ماه پایین مى آید و این خود به منزله تولید شش میلیارد وعده غذاست و اینگونه جامعه مسلمان مى تواند در هر سال معادل شش میلیارد وعده غذا به سفره گرسنگان در جهان کمک کند و این کمک کوچکى نیست زیرا معادل یک وعده غذاى کل ساکنان زمین خواهد بود.

پنجم آنکه پایین آوردن میزان مصرف غذا به مقدار یک سوم، به تأیید متخصصان ، موجب افزایش سلامتى است زیرا معتقدند یک سوم غذایى که خورده مى شود بیش از نیاز بدن است و کمکى به بدن نمى کند و مشکلاتى نیز مى آفریند.
ششم آنکه وقتى شخص مصرف غذا را پایین آورد مقدارى وقت که صرف خرید و خوردن و تدارک مقدمات آن مى گردد براى او ذخیره مى شود که مى تواند آن وقت را در خوردن طعامهاى معنوى صرف کند.

اندرون از طعام خالى دار
تا در او نور معرفت بینى

تهى از حکمتى به علت آنک
که پُرى از طعام تا بینى

سعدى

و روزه گرفتن در ماه رمضان مى تواند سرمشقى شود براى شخص که در تمام سال روزه را ادامه دهد و به طور کلى زندگى تازه اى را آغاز کند و به تدریج از طعام زمینى به مائده آسمانى میل کند و لذات خود را از مرتبه حسى به مرتبه عقلى ارتقا دهد.

برگرفته از کتاب “در صحبت قرآن”
به قلم حسین الهی قمشه ای

واحد مطالعات و پژوهش های معرفتی تله چن

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی: