تو در جان ما لذتی پدید می‌آوری که با حواس قابل درک نیست

گزیده ای از کتاب «زمین انسان‌ها» اثر آنتوان دوسنت اگزوپری

آب تو نه طعم داری نه رنگ و نه عطر. تو در وصف نمی‌آیی. تو را می‌چشیم اما نمی‌شناسیم. تو برای زندگی واجب نیستی، خود زندگی هستی. تو در جان ما لذتی پدید می‌آوری که با حواس قابل درک نیست.

همراه تو توان‌هایی که از آن‌ها دست شسته بودیم همه به ما باز می‌گردد. به لطف تو چشمه‌های خشکیده‌ی قلب ما پر آب می‌شود و جاری می‌گردد. تو که با این صفا در دل زمین جا داری بزرگترین ثروت دنیایی و نیز مرموزترین خواسته‌ی آن.

واحد مطالعات و پژوهش های فرهنگی و هنری تله چن

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی: