غزل پیرایه یغمایی

تله چن به نقل از احسان رضایی:

– قبل از اینکه پیامهای تبریک عیدتان را بفرستید، حواستان باشد که « بمانید که ایام شمایید» از مولانا نیست! این غزل جدید است و سرودۀ خانم ، دختر حبیب یغمایی که اشعار و مقالاتی از او در نشریات منتشر شده (از جمله ۴ مقاله در «دایرهالمعارف بزرگ اسلامی»). ظاهرا این غزل را خانم یغمایی برای ۱۳۹۴ گفته است و آن‌طور که خودش می‌گوید از همان ساعات اولیه این اشتباه در انتساب به مولانا باعث و حیرتش شده است. غزل پیرایه یغمایی چنین است:

نوروز بمانید که ایّام شمایید
آغاز شمایید و سرانجام شمایید

آن نخستین بهاری که به شادی
می‌آورد از چلچله پیغام، شمایید

آن طراوت‌زده، آن هشیار،
آن گنبد گردندۀ آرام شمایید

خورشید گر از بام فلک عشق فشاند،
خورشید شما، عشق شما، بام شمایید

نوروز کهنسال کجا غیر شما بود؟
اسطورۀ جمشید و جم و جام شمایید

عشق از نفس گرم شما تازه کند جان
افسانۀ بهرام و گل‌اندام شمایید

هم آینۀ مهر و هم آتشکدۀ عشق،
هم صاعقۀ خشم ِ بهنگام شمایید

امروز اگر می‌چمد ، غمی نیست
در فنّ کمین حوصلۀ دام شمایید

گیرم که رفته و شب دور و دراز است،
در کوچۀ خاموش ، گام شمایید

ایّام به دیدار شمایند مبارک
نوروز بمانید که ایّام شمایید

– برای مقایسۀ شعر با ذهن و زبان مولانا، این بیت را از او ببیند که مربوط به غزل معروف «ای قوم به حج رفته کجایید، کجایید؟» است:

گر صورتِ بی‌صورتِ معشوق ببینید
هم خواجه و هم خانه و هم شمایید

– شاید دلیل اشتباه در انتساب این غزل به مولانا، استفادۀ شاعر از یک نقل قول معروف از شمس تبریزی، استاد و مرادِ مولانا است که باری گفته بود: «ایام مبارک باد از شما. مبارک شمایید! ایام می‌آید تا به شما مبارک شود. شب قدر در ناقدر تعبیه کرده است. آن در اوست.» (مقالات شمس، تصحیح دکتر موحد، خوارزمی، ۱۳۶۹، صفحه ۶۳۶)

غزل پیرایه یغمایی

واحد مطالعات و پژوهش های فرهنگی و هنری تله چن

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی: