هوش اجتماعی

گزیده ای از کتاب «» اثر دانیل گلمن

هوش اجتماعی که دانیل گلمن آن را برتر از ضریب هوشی و‌ هوش هیجانی می‌شمارد، روابط انسان را با جامعه پیرامون خود شکل می‌دهد و دنیای بیرونی و درونی و‌موفقیت و شکست او را رقم می‌زند.

آیا هوش اجتماعی ارثی و ژنتیکی است و یا اکتسابی و قابل پرورش و تعلیم است؟ چگونه می‌توان این نیروی شگفت‌انگیز باطنی را در هنگامه بحران‌های سهمگین و تندبادهای مشکلات و سختی‌ها به کار گرفت و با و تدبیر از توفان‌ها گذر کرد و راه‌حل‌های در خور و آسان یافت؟
چرا بسیاری از باهوش اجتماعی بیگانه هستند و معمولا گوشه‌گیر ، انسان‌گریز ، غمگین ، هراسان و افسرده‌حال می‌شوند و کنج تنهایی را بهتر دوست دارند و با هم‌نوعان خود نمی‌جوشند و روحیه همدلی و همدردی و مهربانی ندارند؟ آیا ذاتا چنین خلق و خویی دارند و یا اجتماع برای‌شان تحمیل کرده‌است؟

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی: