والدن

گزیده ای از کتاب «والدن» اثر هنری دیوید ثورو

از ‌ی دو ساله‌ام آموختم که به‌دست‌آوردن غذای ضروری مورد نیاز یک نفر، حتی در این عرض جغرافیایی، زحمتی بسیار اندک می‌برد؛ آموختم که آدمی می‌تواند با غذایی به سادگی جیره‌ی حیوانات کند و در عین حال سالم و قوی باقی بماند.

مگر یک انسان منطقی در ساعت‌های آرامش خود، در ظهر‌های معمولی، چه‌چیز بیشتر از تعدادی کافی خوشه‌های آب‌پز ذرت شیرین سبز همراه با نمک می‌خواهد؟ حتی تنوع مختصری که به کار می‌بستم برای پاسخ‌گویی به درخواست ذائقه بود و نه به الزام سلامت. با این وجود انسان‌ها به مسیری افتاده‌اند که هر از گاه، نه به اقتضای نیاز، که بر اثر تشریفات گرسنگی می‌کشند.

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی: