یک شب که مغزم یاغی شده بود می گفت: یار که فراموش کرد و رفت تو هم فراموش کن و خوش باش

یک شب که مغزم یاغی شده بود می گفت: یار که فراموش کرد و رفت تو هم فراموش کن و خوش باش. گفتم من هم فراموش می کنم اما زمانی فراموش می کنم که فراموشی گرفته باشم. متاسفانه یاد نگرفتیم که افکار و مغز خود را کنترل کنیم ؛به همین علت ، اولین دستورات مغز خود را قبول می کنیم حتی اگر اشتباه باشد و ترک کردن یکی از پر کاربردترین دستورات مغزی است که در اغلب اوقات در جای خود فرمان داده نمی شود ..

عصر سکوت

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی: