یگانگی آسمان ها را به یاد بیاور

به آسمان نگاه کن…

آسمان و ابر را ببین

ابر می آید و میرود

اما آسمان، هرگز نمی آید و نمی رود…

ابر گاهی آنجاست و گاهی نیست اما آسمان، همیشه همانجاست، ابرها نمی توانند آن را نابود کنند حتی ابرهای سیاه هم قادر به چنین کاری نیستند.

نابودی آسمان، غیر ممکن و خلوص آن مطلق است.
پاکی آسمان، دست نخورده و بکر است، آشفته نمی شود.

در جهان هستی دو چیز وجود دارد؛

چیزی شبیه آسمان و چیزی شبیه ابر…

آنچه بر تو واقع می شود ابرهایی است که می آید و می رود و تو همچنان آسمانی …

چیزهایی بر تو واقع می شود اما تنها بر آسمان بودن خود بیندیش تا آشفته نشوی

چون یک ناظر آرام، شاهد بازی ابرها باش
ابرها گاه سفید و گاه سیاهند اما دل آسمان، همواره ژرف است…

هیچ چیز ژرفای آسمان را نمی آلاید

از یاد مبر؛

تو آسمانی…

به آسمان من نگاه کن.

به ابرها مییندیش،

یگانگی آسمانها را به یاد بیاور…

واحد مطالعات و پژوهش های فرهنگی و هنری تله چن

اشتراک گذاری این مطلب در شبکه های اجتماعی: